سردار شهید سید ابوالفضل صدیقی

وصیتنامه سردار شهید سید ابوالفضل صدیقی

بسم الله الرحمن الرحیم
أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَٰتَلُونَ بِأَنَّهُمۡ ظُلِمُواْۚ وَإِنَّ ٱللَّهَ عَلَىٰ نَصرِهِمۡ لَقَدِيرٌ – سوره حج آیه 39

اینک که هابیلیان بر خواسته‌اند تا جرثومه‌های فساد را از صفحه گیتی برکنند و انتقام خون هابیل تمام عصرها و نسل‌ها را از قابیلیان بازستانند و حکومت عدل علی (علیه‌السلام) را در جهان زنده نمائیم و جاویدش گردانیم بار دیگر دست کفر شرک نفاق قاسطین، مارقین و ناکثین از آستین درآمد و سد راه شدند عوامل مزدور امپریالیسم آمریکا و سوسیال امپریالیست شوروی به نام مجاهد فدائی لیبرال عمروعاص گونه عمل می‌نمایند و سعی در نابودیمان دارند اما غافلند که اسلام بر تمام مکاتب مادی غالب است و مکر ایشان موثر نخواهد افتاد.

بارالها چنانکه تو فرمان جهادم دادی و تکلیفم نمودی که در مقابلشان بایستیم که یاریم خواهی کرد. یعنی بکشیم و کشته شویم یقاتلون فیقتلون، شمع شدن در ظلمت و دریدن پرده سیاهی‌ها را انتخاب نمودم در ظلمت و دریدن پرده سیاهی‌ها را انتخاب نمودم. چنان باشد تا بسوزم و بر دیگران روشنائی بخشم.

و شهید قلب تاریخ است که در شریان تاریخ می‌دمد و خون را بر جریان وا میدارد و اوست که به ندای حسین (علیه‌السلام) هل من ناصر ینصرنی آگاهانه و با بینش پاسخ مثبت می‌دهد و اینک خطابم به شما ای کافر شرک نفاق بلوک شرق و غرب عوامل داخل و خارج.

إن کان دین محمّد لم یستقم الّا بقتلی فیا سیوف خذینی، اگر انقلاب ما و راه ما و هدف ما مکتب ما و آرمان مقدس امام ما پیروز نمی‌شود مگر با ریختن خون ما ای شمشیرها، گلوله‌ها، ترکش‌ها مرا دریابید و بدانید که ما عاشقان شهادتیم و از مرگ باکی نیست ما را، چون خون ما حرکت می آفریند نه سکون ولی شما نمی‌فهمید.

شب تار است و ره وادی ایمن در پیش / آتش طور کجا موعود دیدار کجاست

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی خار کجاست

شما ای پدر و مادر پس از سلام عذر می‌خواهم که نتوانستم برای شما فرزند لایقی باشم و امید آن دارم که عفوم نمائید تقاضا می‌کنم که پس از مرگم شما قطره اشکی مریزید، شاد باشید تا در شادی من سهیم شوید. شما ای برادرانم و خواهرانم بجای گریه با پرچمی قرمز و لبخندی مسرور بر سر مزارم بیائید و در شادیم که از شوق شهادت است سهیم شوید و امام را یاری نموده و گول ظاهر لیبرالیست را نخورید که نمی‌خورید.

برادرم مجید از تو می‌خواهم که همان راهی را بروی که امام می‌فرماید و بدان همه‌جا با تو خواهم بود تو ای دوست وفادارم همسنگرم برادر … از روزی که بین ما سه نفر شما و برادر حسینی و من جدایی مکانی افتاد و حسینی ما را بسوی لقاء الله ترک نمود به خود قول دادم که باید به راهی بروم که حسینی رفت و زنده ماندن بدون همراه بودن با شهیدان را ننگ می‌دانستم پس من هم می‌روم و از شما تقاضا دارم که در انجمن فعال بوده و راه شهیدان را ادامه دهید.
“والسلام”