شهید جواد علی‌اکبری

وصیتنامه شهید جواد علی‌اکبری

بسم الله الرحمن الرحیم
الحمد لله رب‌ العالمین و اشهد انه اله الاولین و الاخرین و ان محمد عبده و رسوله و ان علیا و اولاده المعصومین حجج الله علی العالمین.

حمد و سپاس ذات اقدس حضرت حق را که در توبه و بازگشت را همواره برای بندگان گناهکار خود مفتوح داشته است.

با رویی سیاه و کوله‌باری از معاصی روی به درگاه با محبت حضرت حق نموده و از جمیع معاصی و گناهانی که در طول زندگی مرتکب آن شده‌ام طلب عفو و غفران می‌نمایم. و از آستان حضرتش توفیق توبه و انابه و بازگشت را خواهانم.

خداوند حکیم را به سبب تمامی نعمت‌هایی که به این بنده ناسپاس عطا کرد شکر می‌گویم و از کفران آن طلب پوزش می‌کنم.

بارالها به کرم و بزرگواریت این بنده ناسپاس و جاهل را ببخش، بر من منت بگذار و غفلت‌ها و خطاهایم را نادیده بگیر و با کرم و فضلت با من برخورد نما. الهی عاملنا بفضلک و لا تعاملنا بعدلک یا کریم.

گویی ندایی از غیب مرا به خود می‌خواند، گویی انتظار به پایان رسیده است. ای کاش می‌توانستم با حال بهتری به دیدار محبوب دیرین بشتابم. اما افسوس که انبوه گناهان مرا سرافکنده و شرمسار ساخته است.

خدایا آنچه خیر و لطف و محبت داری در زندگی دنیا و آخرت به پدر و مادرم عطا فرما و آنان را سعادتمند بگردان که در این دنیا تکیه‌گاهی استوار و آغوشی مهربان برای این حقیر بودند.
خدایا زحمت‌ها و محنت‌هایی که از جانب من متوجه آنان گردید به فضل و کرم خود جبران نما.

اکنون که دوستان و بستگان این مطالب را می‌خوانند قطعاً دیگر مرا در جمع خود نمی‌بینند ولی بدانید که من آنگونه که دوست داشتم رفتم، پس عزیزان از بابت رفتن من اندوهناک نباشید که رفتن عاقبت و فرجام مرغان مهاجر است. خدا را شکر که مرا زودتر از عزیزان طلبید و غم و داغ هجران آنان را بر دلم ننهاد.

از تمامی عزیزانی که محبت و لطف خود را به بنده کمترین ابراز داشتند تشکر می‌کنم و امیدوارم خداوند به آن‌ها جزای نیک عطا فرماید. از این‌که گاه‌گاهی دلتان را رنجاندم طلب عفو می‌کنم و به دعای خیر شما بیش از پیش محتاجم.

حال که توفیق یافتم در راه عشق خود که خدمت پاکان و مخلصان بندگان خداست جان ناقابل خود را هدیه نمایم، خدا را شکر می‌کنم و من باب وظیفه شرعی چند مطلب را عرض می‌کنم.
1- به پدر و مادر و دوستانم می‌گویم در داغ من صبر کنید و از بی‌تابی بپرهیزید که ناراحتی شما مرا رنجیده می‌سازد.
2- از جانب من از تمامی دوستان و بستگان و همکارانم طلب حلالیت نمایید و چنانچه حقی از آن‌ها برگردن من می‌باشد ادا نمایید.
3- راضی نیستم برایم مراسم بگیرید، تنها یک جلسه مختصر کفایت می‌کند. چنانچه خواستید هزینه‌ای کنید در راه خدا انفاق کنید.
4- از مال دنیا هرچه دارم در اختیار پدرم می‌باشد.
5- وسایل شخصی‌ام را به نزدیک‌ترین دوستانم محمد و حسن بسپارید، خودشان هرکار خواستند بکنند.

برایم دعا کنید و از خدا بخواهید از گناهانم بگذرد.
به نیابت من یک زیارت امام رضا (علیه‌السلام) انجام دهید که بسیار مشتاق پابوسی حضرتش هستم.
اگر مقدور بود پدر و مادرم را به سفر مکه و کربلا بفرستید که بسیار دلم می‌خواست آن‌ها را به زیارت ببرم.

با همه پستی و آلودگی‌ام، حسین فاطمه را عاشقانه دوست دارم و سر بر خاک آستان اباالفضل می‌گذارم.
دعایم کنید.
والسلام.
شرمنده از آنیم که در روز مکافات / اندر خور عفو تو نکردیم گناهی
چون حسابم با کریم است باکی ندارم.
یا علی مدد.
1385/1/5
22:50
العاصی، جواد علی‌اکبری